Een zeer impulsieve foto, maar is imho goed uit de verf gekomen.
Vandaag met een extragratis bonus, een "wembley"! De schrijver Richard Osinga heeft een boek geschreven, wat hij niet op de traditionele manier publiceert, maar verspreid over verschillende weblogs aan de man brengt. En wie ben ik dan om daar niet aan mee te doen 
Ik haal mijn schouders op. Het interesseert me niet.
'Drieduizend euro. Minimaal. Even afgezien van wat je mij allemaal schuldig bent, als jij terugkomt dan wil je schoonvader zijn geld terugzien. En het liefst meer dan dat. Wat doet je schoonvader?'
'Hij heeft een taxi,' zeg ik trots.
'Dan heeft hij die drieduizend euro geleend. Ik weet niet wie hem dat geld geleend heeft, maar die persoon wil er wel iets voor terugzien en dan heb ik het niet over gratis taxi-ritjes. Geld. Iets anders. Kan van alles zijn.'
Ik wil het niet horen. Ik wil niet nadenken over wat hij zegt, over wat het betekent. Ik mag niet twijfelen aan de bedoelingen van mijn schoonvader. Hij verdient respect.
'Wembley, luister. Hier in de brief van Dioudi staat dat je je best moet doen. Dat je bij Rap moet blijven voetballen en wachten tot je kans komt. Luister naar Dioudi. Vrouwen weten dit soort dingen het beste.'
'Schrijft ze dat ik bij Rap moet blijven?'
Leolo lacht breed. 'Kom op, vriend. Wij helpen elkaar toch. Ik heb het beste met je voor. Je kunt mij vertrouwen. Ik kan je niet garanderen dat je bij Ajax komt te spelen, maar we vinden wel een goede club voor jou. Alleen eerst twee jaar bij Rap. Afspraak is afspraak.'
'Dat zijn jouw afspraken.'
'Dat zijn onze afspraken.' Zijn stem is scherp. Hij spreekt op een toon die geen tegenspraak duldt.
Naar het begin - Doe mee - Lees verder >>
